وَجَعَلْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ شَامِخَاتٍ وَأَسْقَيْنَاكُمْ مَاءً فُرَاتًا
انصاریان
و کوه های استوار و بلند در آن قرار دادیم و شما را آبی گوارا نوشاندیم.
آیتی
در آن كوههاى بلند پديد آورديم و از آبى گوارا سيرابتان ساختيم.
بهرام پور
و كوههاى استوار بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانديم
فولادوند
و كوههاى بلند در آن نهاديم و به شما آبى گوارا نوشانيديم.
الهی قمشهای
و در آن کوههای بلند برافراشتیم و (از ابر و باران) به شما آب زلال گوارا نوشانیدیم.
خرمدل
و در آن کوههای استوار و بلند پدید نیاوردهایم، و از آب گوارا به شما ننوشاندهایم؟
خرمشاهی
و در آن کوههای بلند پدید آوردیم و به شما آبی شیرین نوشاندیم
مکارم شیرازی
و در آن کوههای استوار و بلندی قرار دادیم، و آبی گوارا به شما نوشاندیم!
معزی
و نهادیم در آن لنگرهائی افراشته و نوشانیدیمتان آبی گوارا
مجتبوی
و در آن كوههاى سخت استوار و بلند پديد كرديم و شما را آبى خوشگوار نوشانديم.
صادقی تهرانی
و کوههای سر بلند در آن نهادیم. و به شما آبی گوارا نوشانیدیم.