وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ
انصاریان
و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند
آیتی
و چون آسمان از جاى خود كنده شود،
بهرام پور
و آنگاه كه آسمان بركنده شود
فولادوند
و آنگاه كه آسمان زجا كنده شود،
الهی قمشهای
و هنگامی که آسمان را از جای بر کنند.
خرمدل
و هنگامی که آسمان (همچون پوست حیوان) برکنده میشود.
خرمشاهی
و چون آسمان پاره پاره گردد
مکارم شیرازی
و در آن هنگام که پرده از روی آسمان برگرفته شود،
معزی
و گاهی که آسمان برکنده شود
مجتبوی
و آنگاه كه آسمان بركنده و درنَوَرْديده شود.
صادقی تهرانی
و آنگاه که پوست آسمان - همچون شتران- برکنده شود (و به حالت نخستین برگردد).