وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ
انصاریان
و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود
آیتی
و چون شتران آبستن به حال خود رها شوند،
بهرام پور
و آنگاه كه شتران آبستن وا نهاده شوند
فولادوند
وقتى شتران ماده وانهاده شوند،
الهی قمشهای
و آن گاه که شتران ده ماهه آبستن را (که نزد عرب بسیار عزیز است) به کلی رها کنند.
خرمدل
و هنگامی که (با ارزشترین اموال، از جمله) شتران آبستنی که ده ماه از حمل آنها گذشته است به دست فراموشی سپرده میشوند.
خرمشاهی
و آنگاه که شتران آبستن دهماهه[ی بس عزیز] وانهاده گردند
مکارم شیرازی
و در آن هنگام که باارزشترین اموال به دست فراموشی سپرده شود،
معزی
و گاهی که اشتران آبستن (یا آبستنان) رها کرده شوند
مجتبوی
و آنگاه كه شتران آبستن رهاگذاشته شوند- بىصاحب بمانند-.
صادقی تهرانی
و آنگاه که شتران ماده (به هنگام زادن) وانهاده شوند.