إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ
انصاریان
مگر آنان را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، که آنان را پاداشی جاودان و بی منت است.
آیتی
مگر آنان كه ايمان آوردهاند و كارهاى شايسته كردهاند كه پاداششان را پايانى نيست.
بهرام پور
مگر كسانى كه ايمان آوردند و اعمال شايسته كردند كه ايشان را پاداشى بىپايان است
فولادوند
مگر كسانى كه گرويده و كارهاى شايسته كردهاند، كه آنان را پاداشى بىمنّت خواهد بود.
الهی قمشهای
مگر آنان که ایمان آرند و نیکوکار شوند که آنها را اجری بی منّت و ثوابی بی نهایت (در بهشت جاودانی) خواهد بود.
خرمدل
لیکن کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام دادهاند، آنان دارای پاداش ناگسستنی و پایان ناپذیرفتنی هستند.
خرمشاهی
مگر کسانی که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته کردهاند، که ایشان را پاداشی است ناکاسته [/بیمنت]
مکارم شیرازی
مگر کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند، که برای آنان پاداشی است قطعنشدنی!
معزی
مگر آنان که ایمان آوردند و کردار شایسته کردند که ایشان را است مزدی بیپایان (یا بیمنّت)
مجتبوی
مگر آنان كه ايمان آورده و كارهاى نيك و شايسته كردهاند كه ايشان را مزد بىپايان- يا بىمنت- است.
صادقی تهرانی
مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته(ی ایمان) کردهاند، (که) آنان را پاداشی بیمنّت و ناگسستنی خواهد بود.