إِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُودٌ
انصاریان
هنگامی که آنان پیرامونش [به تماشا] نشسته بودند
آیتی
آنگاه كه بر كنار آن آتش نشسته بودند،
بهرام پور
آن وقت كه كنار آن نشسته بودند
فولادوند
آنگاه كه آنان بالاى آن [خندق به تماشا] نشسته بودند.
الهی قمشه‌ای
که بر کنار آن خندقهای آتش بنشستند.
خرمدل
وقتی آنان بر کناره‌ی گودال آتش (به نظاره‌گری سوختن و جزغاله شدن مؤمنان) نشسته بودند.
خرمشاهی
آنگاه که آنان بر کناره آن نشسته بودند
مکارم شیرازی
هنگامی که در کنار آن نشسته بودند،
معزی
گاهی که ایشانند بر آن نشستگان‌
مجتبوی
آنگاه كه بر [كنار] آن نشسته بودند- تا شكنجه آن آتش افكنده‌شدگان را تماشا كنند-.
صادقی تهرانی
چون آنان بر بلندای آن نشسته‌اند.
: