إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ وَهُمْ أَغْنِيَاءُ ۚ رَضُوا بِأَنْ يَكُونُوا مَعَ الْخَوَالِفِ وَطَبَعَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ
انصاریان
راه مؤاخذه و سرزنش فقط بر ضد کسانی باز است که با آنکه توانگرند [باز هم برای ترک نبرد] از تو اجازه می خواهند؛ آنان راضی شدند که با خانه نشینان باشند، خدا بر دل هایشان مهر تیره بختی زد به همین سبب [حقایق را] نمی دانند.
آیتی
خشم و عذاب خدا بر كسانى است كه در عين توانگرى از تو رخصت مىخواهند و بدان خشنودند كه با خانهنشينان در خانه بمانند. خدا دلهايشان را مُهر برنهاده است كه نمىدانند.
بهرام پور
ايراد فقط بر كسانى است كه توانگرند و از تو اجازه مىخواهند [در جهاد شركت نكنند]. آنها به اين رضايت دادهاند كه با بازماندگان [خانهنشين] باشند، و خدا بر دلهايشان مهر زده است، پس آنها نمىفهمند
فولادوند
ايراد فقط بر كسانى است كه با اينكه توانگرند از تو اجازه [ترك جهاد] مىخواهند. [و به اين] راضى شدهاند كه با خانهنشينان باشند، و خدا بر دلهايشان مُهر نهاد، در نتيجه آنان نمىفهمند.
الهی قمشهای
منحصرا گناه و عقوبت آنها راست که با وجود تمکن و دارایی از تو رخصت معافیت از جنگ میطلبند و خوش دارند که با بازماندگان (یعنی زنان و کودکان) در خانه بنشینند (و به جهاد حاضر نشوند) و خدا بر دل آنها نقش کفر و ظلمت زده به طوری که هیچ درک نکنند.
خرمدل
تنها راه (رخنه و تنبیه) به روی کسانی باز است که از تو اجازه میخواهند (در جهاد شرکت نکنند) در حالی که ثروتمند و قدرتمندند، (و میتوانند ساز و برگ جنگ را تهیّه کنند و در میدان نبرد برزمند). آنان بدین خوشنودند که با زنان (و سالخوردگان و کودکان و بیماران) باقی بمانند. خداوند دلهایشان را مهر زده است (چرا که آنان دلهایشان را بر روی حقائق بستهاند و از ترس با ضعیفان در خانه نشستهاند) و آنان نمیدانند (که چه سرانجام بدی و عاقبتِ وخیمی در دنیا و آخرت متوجّه ایشان به سبب تخلّف از فرمان و عدم شرکت آنان در جنگ است).
خرمشاهی
ایراد فقط بر کسانی است که با آنکه توانگرند از تو عذر و اجازه میخواهند و به این راضی شدهاند که با خانهنشینان باشند، و خداوند بر دلهایشان مهر [نفاق] نهاده است، از این روی در نمییابند
مکارم شیرازی
راه مؤاخذه تنها به روی کسانی باز است که از تو اجازه میخواهند در حالی که توانگرند؛ (و امکانات کافی برای جهاد دارند؛) آنها راضی شدند که با متخلّفان [= زنان و کودکان و بیماران] بمانند؛ و خداوند بر دلهایشان مهر نهاده؛ به همین جهت چیزی نمیدانند!
معزی
جز این نیست که راه آنانی است که از تو اذن میخواهند حالی که ایشانند توانگران خوشنودند که با بازماندگان مانند و مُهر نهاد خدا بر دلهای آنان پس نمیدانند
مجتبوی
راه [سرزنش و عقوبت] تنها بر كسانى است كه در حالى كه توانگرند از تو رخصت مىخواهند، خشنودند كه با واپسماندگان باشند و خدا بر دلهاى آنها مهر نهاده است، از اين رو در نمىيابند- سرانجام بد و كيفر نافرمانى خويش را-.
صادقی تهرانی
همانا راه علیه کسانی است که در حال توانگریشان از تو اجازهی (ترک جهاد) میخواهند (و به این) راضی شدهاند که با خانهنشینان (همانند زنان و سالخوردگان و بیماران) باشند. و خدا بر دلهایشان مُهر نهاد؛ پس آنان نادانی میکنند.