وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا
انصاریان
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند
آیتی
سوگند به اسبان دوندهاى كه نفسنفس مىزنند،
بهرام پور
قسم به اسبان تيزپا [ى جهاد] كه نفس نفس زنند
فولادوند
سوگند به ماديانهائى كه با همهمه تازانند و با سم[هاى] خود از سنگ آتش مىجهانند!
الهی قمشهای
قسم به اسبانی که (سواران اسلام در جهاد با کفار تاختند تا جایی که) نفسشان به شماره افتاد.
خرمدل
سوگند به اسبان تازندهای که (به سوی میدان جهاد) نفسزنان پیش میروند!
خرمشاهی
سوگند به اسبان تیز تک [جهادگر] که نفس نفس میزنند
مکارم شیرازی
سوگند به اسبان دونده (مجاهدان) در حالی که نفسزنان به پیش میرفتند،
معزی
سوگند به دوندگان به ستوهآمدن
مجتبوی
سوگند به اسبان دونده كه گاه دويدن نفس نفس زنند،
صادقی تهرانی
سوگند به دوندگان- نفسزنان- با صدایی بلند.