فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا
انصاریان
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند
آیتی
سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مىجهانند،
بهرام پور
و به آنها كه با سمهاى خود جرقهها افروزند
فولادوند
و برق [از سنگ] همى جهانند،
الهی قمشهای
و در تاختن از سم خود بر سنگ آتش افروختند.
خرمدل
آن اسبانی که (بر اثر برخورد چخماق سمهایشان به سنگهای سر راه) جرقّهها برمیافروزند.
خرمشاهی
و سوگند به اخگرانگیزان [از برخورد سمها]
مکارم شیرازی
و سوگند به افروزندگان جرقه آتش (در برخورد سمهایشان با سنگهای بیابان)،
معزی
پس آتش افروزندگان به نواختن سمها بر زمین
مجتبوی
پس سوگند به اسبانى كه با سم خود از سنگ آتش مىجهانند.
صادقی تهرانی
پس (سوگند به) به افروزندگان آتش در حال جهش.