أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْرًا فَلَنْ تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَبًا
انصاریان
یا آب آن در زمین فرو رود که هرگز نتوانی آن را به دست آوری.
آیتی
يا آب آن بر زمين فرو رود و هرگز به يافتن آن قدرت نيابى.
بهرام پور
يا آب آن در زمين فرو رود كه هرگز نتوانى آن را به دست آورى
فولادوند
يا آب آن [در زمين] فروكش كند تا هرگز نتوانى آن را به دست آورى.»
الهی قمشهای
یا آبش به زمین فرو رود و دیگر هرگز نتوانی آب به دست آری (و باغت از بیآبی خشک شود).
خرمدل
یا این که آب این باغ (در اعماق زمین) فرو رود، به گونهای که هرگز نتوانی آن را پیجوئی کنی (چه رسد به این که آن را بیابی و به سطح زمین برگردانی).
خرمشاهی
یا آب آن [به اعماق زمین] فرو رود، و هرگز نتوانی بازش یافت
مکارم شیرازی
و یا آب آن در اعمال زمین فرو رود، آن گونه که هرگز نتوانی آن را به دست آوری!»
معزی
یا بامداد کند آب آن فرورفته که هرگز نتوانی برای آن جستنی را
مجتبوی
يا آب آن به زمين فروشود تا جستن آن هرگز نتوانى.
صادقی تهرانی
«یا آبش فروکش کند، پس هرگز نتوانی آن را بجویی.»