ثُمَّ أَتْبَعَ سَبَبًا
انصاریان
سپس [با توسل به وسیله،] راهی را [برای سفر دیگر] دنبال کرد.
آیتی
باز هم راه را پى گرفت.
بهرام پور
باز وسيلهاى را پى گرفت
فولادوند
باز راهى را دنبال نمود.
الهی قمشهای
باز وسیله و رشتهای را پی گرفت (و به سمت شمال سفر را ادامه داد).
خرمدل
سپس (راه شمال را در پیش گرفت و) از وسیله (و ابزار ممکن) سود جست.
خرمشاهی
آنگاه سررشته [کار خود] را دنبال گرفت
مکارم شیرازی
(باز) از اسباب مهمّی (که در اختیار داشت) استفاده کرد...
معزی
پس پیروی کرد وسیلتی را
مجتبوی
سپس وسيلهاى [ديگر] را پى گرفت
صادقی تهرانی
سپس وسیلهای (دیگر) را [:از] پی [:خود] آورد.