فَيَذَرُهَا قَاعًا صَفْصَفًا
انصاریان
پس آنها را به صورت دشتی هموار و صاف وامی گذارد،
آیتی
و آنها را به زمينى هموار بدل مى‌كند؛
بهرام پور
پس آنها را به صورت باير و هموار وا مى‌گذارد
فولادوند
پس آنها را پهن و هموار خواهد كرد،
الهی قمشه‌ای
آن‌گاه پست و بلندیهای زمین را چنان هموار گرداند.
خرمدل
سپس زمین را به صورت فَلات صاف و هموار و بی‌آب و گیاه رها می‌سازد.
خرمشاهی
و زمین را همچون دشتی هموار رها می‌کند
مکارم شیرازی
سپس زمین را صاف و هموار و بی‌آب و گیاه رها می‌سازد...
معزی
پس می‌گذارد آنها را زمینی هموار
مجتبوی
پس آن
صادقی تهرانی
«پس آنها را پهن و هموار و تهی از گیاه (و تباه) خواهد کرد،»
: