فَلَمَّا أَحَسُّوا بَأْسَنَا إِذَا هُمْ مِنْهَا يَرْكُضُونَ
انصاریان
پس هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان از آن می گریختند.
آیتی
چون عذاب ما را حس مى‌كردند به ناگاه از آنجا مى‌گريختند.
بهرام پور
پس چون عذاب ما را احساس كردند، به ناگاه از شهر مى‌گريختند
فولادوند
پس چون عذاب ما را احساس كردند، بناگاه از آن مى‌گريختند.
الهی قمشه‌ای
پس هنگامی که آن ستمکاران عذاب ما را به چشم مشاهده کردند از آن دیار رو به فرار نهادند.
خرمدل
آنان هنگامی که عذاب ما را احساس کرده‌اند، ناگهان پای به فرار گذاشته‌اند (و برای نجات خویش همچون چهارپایان به این سو و آن سو گریخته‌اند).
خرمشاهی
و چون عذاب ما را احساس کردند، آنگاه بود که از آن گریختند
مکارم شیرازی
هنگامی که عذاب ما را احساس کردند، ناگهان پا به فرار گذاشتند!
معزی
تا گاهی که احساس کردند خشم ما را ناگاه از آن می‌دوند
مجتبوی
پس چون عذاب را دريافتند آنگاه به تك از آن مى‌گريختند.
صادقی تهرانی
پس چون برخورد شدیدمان را احساس کردند ناگهان از آن می‌گریزند.
: