تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ وَهُمْ فِيهَا كَالِحُونَ
انصاریان
آتش [همواره] صورت هایشان را می سوزاند، و آنان در آنجا [از شدت سوختگی] زشت رویانی بد منظرند!
آیتی
آتش چهرههايشان را مىسوزاند و لبانشان آماس كرده و برگشته است.
بهرام پور
آتش چهرهى آنها را مىسوزاند و آنها در آن زشت منظرند
فولادوند
آتش چهره آنها را مىسوزاند، و آنان در آنجا ترشرويند.
الهی قمشهای
آتش دوزخ صورتهای آنها را میسوزاند و در جهنم، زشت منظر خواهند زیست.
خرمدل
شعلههای آتش دوزخ صورتهای ایشان را فرا میگیرد، و آنان در میان آن، چهره در هم کشیده (و پریشان و نالان) بسر میبرند.
خرمشاهی
چهرههایشان را آتش میگدازد، و ایشان در آن ترشرو هستند
مکارم شیرازی
شعلههای سوزان آتش همچون شمشیر به صورتهایشان نواخته میشود؛ و در دوزخ چهرهای عبوس دارند.
معزی
بریان سازد رویهای ایشان را آتش و ایشانند در آن چهرهسوختگان
مجتبوی
آتش چهرههايشان را مىسوزاند و آنان در آنجا زشترويند.
صادقی تهرانی
آتش چهرهی آنها را دگرگون و تباه میسازد حال آنکه در آنجا شکافتهلبان (و) گشادهدهان با لبهای آویزان و دندانهای نمایان و چهرههایی دگرگونند.