و چون معجزه ای را می بینند به شدت مسخره می کنند [و دیگران را هم به مسخره وامی دارند،]

و چون آيه‌اى ببينند، از يكديگر مى‌خواهند تا به ريشخندش گيرند.

و چون آيتى ببينند آن را به مسخره مى‌گيرند

و چون آيتى ببينند به ريشخند مى‌پردازند!

و چون آیت و معجزی مشاهده کنند باز هم به فسوس و مسخره پردازند.

و هر گاه معجزه‌ای (از معجزات) یا دلیلی (از دلائل دالّ بر قدرت خدا) را ببینند، (نه تنها خود به تمسخر می‌پردازند، بلکه) دیگران را به مسخره کردن فرا می‌خوانند.

و چون هر پدیده شگرفی بینند، تمسخر پیشه کنند

و هنگامی که معجزه‌ای را ببینند، دیگران را نیز به استهزا دعوت می‌کنند!

و گاهی که بینند آیتی به مسخره گیرند

و چون نشانه‌اى ببينند به ريشخند گيرند.

و هنگامی (هم که) آیتی ببینند در پی تمسخر آنند!