فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ
انصاریان
پس خود او به دوزخ سر می کشد و هم نشینش را وسط دوزخ می بیند.
آیتی
از بالا بنگرد و او را در ميان آتش دوزخ بيند.
بهرام پور
پس سر بلند مىكند و او را در وسط آتش مىبيند
فولادوند
پس اطلاع حاصل مىكند، و او را در ميان آتش مىبيند!
الهی قمشهای
آن گاه خود بنگرد و او را در میان دوزخ (معذّب) بیند.
خرمدل
پس آن گاه خودش دیدهور میشود (و به دوزخ مینگرد) و او را در وسط دوزخ میبیند.
خرمشاهی
سپس فرانگرد و او را در میانه دوزخ ببیند
مکارم شیرازی
اینجاست که نگاهی میکند، ناگهان او را در میان دوزخ میبیند.
معزی
پس سربرآورد پس نگریستش در میان دوزخ
مجتبوی
پس بنگرد و او را در ميان دوزخ ببيند.
صادقی تهرانی
پس سر بر آورد تا او را در وسط آتش فروزان دید!