قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ
انصاریان
[به او] می گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی.
آیتی
گويدش: به خدا سوگند، نزديك بود كه مرا به هلاكت افكنى.
بهرام پور
مى‌گويد: به خدا سوگند چيزى نمانده بود كه مرا به هلاكت اندازى
فولادوند
[و] مى‌گويد: «به خدا سوگند، چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى.
الهی قمشه‌ای
به او گوید: قسم به خدا که نزدیک بود مرا (همچون خود) هلاک گردانی.
خرمدل
می‌گوید: به خدا سوگند! نزدیک بود (با نیرنگ خود) مرا پرت کنی و هلاکم سازی.
خرمشاهی
[و از دور به او] گوید به خدا نزدیک بود که تو مرا به نابودی بکشانی‌
مکارم شیرازی
می‌گوید: «به خدا سوگند نزدیک بود مرا (نیز) به هلاکت بکشانی!
معزی
گفت به خدا سوگند همانا نزدیک بود مرا سرنگون کنی‌
مجتبوی
گويد: به خدا سوگند هر آينه نزديك بود كه مرا به هلاكت افكنى.
صادقی تهرانی
گفت: «به خدا سوگند، چیزی نمانده بود که تو مرا بی‌چون به سقوط کشانی.»
: