[آن گاه به دوستان بهشتی خود می گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی میریم؟

آيا ما را مرگى نيست،

[و از روى شوق مى‌گويد:] آيا ما را ديگر مرگى نيست

[و از روى شوق مى‌گويد:] «آيا ديگر روى مرگ نمى‌بينيم،

(و از خوشحالی گوید) آیا دیگر ما را مرگی نخواهد بود؟

آیا ما دیگر نمی‌میریم؟!

پس آیا ما دیگر نمی‌میریم؟

(سپس به یاران خود می‌گوید: ای دوستان!) آیا ما هرگز نمی‌میریم (و در بهشت جاودانه خواهیم بود)،

آیا پس نیستیم ما مُردگان‌

[آنگاه از فرط خوشحالى گويد:] پس آيا ما ديگر نخواهيم مرد؟

(و از رویِ شوق می‌گوید:) «آیا پس ما دیگر (از) میرندگان نیستیم؟»