إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
انصاریان
[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!]
آیتی
جز آن مرگ نخستين؟ و ديگر عذابمان نمىكنند؟
بهرام پور
جز همان مرگ نخستين ما؟ و ما عذاب نخواهيم شد
فولادوند
جز همان مرگ نخستين خود؟ و ما هرگز عذاب نخواهيم شد؟!
الهی قمشهای
جز همان مرگ اول (که در دنیا مردیم) و دیگر هیچ رنج و عذابی بر ما نخواهد بود؟
خرمدل
مگر مرگ نخستینی که داشتیم (و بعد از آن برانگیخته شدیم) و ما هرگز عذاب داده نمیشویم.
خرمشاهی
مگر به مردن نخستینمان، و ما عذاب شونده نیستیم؟
مکارم شیرازی
و جز همان مرگ اول، مرگی به سراغ ما نخواهد آمد، و ما هرگز عذاب نخواهیم شد.
معزی
جز مرگ نخستین را و نیستیم ما عذابشدگان
مجتبوی
مگر همان مرگ نخستين خود [كه گذشت] و ما از عذابشدگان نيستيم؟
صادقی تهرانی
«جز همان مرگ نخستینمان؟ و ما هرگز از معذبان نیستیم؟!»