إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ
انصاریان
هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد.
آیتی
آنگاه كه با دلى رسته از ترديد روى به پروردگارش آورد.
بهرام پور
آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه] پروردگارش روى آورد
فولادوند
آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه] پروردگارش آمد.
الهی قمشهای
که با قلبی پاک و سالم (از شرک) به سوی پروردگار خویش آمد.
خرمدل
وقتی که با قلب سالم (زدوده از شرک) رو به پروردگارش آورد.
خرمشاهی
چنین بود که دل پاک و پیراسته [از شک و شرک] به درگاه پروردگارش آورد
مکارم شیرازی
(به خاطر بیاور) هنگامی را که با قلب سلیم به پیشگاه پروردگارش آمد؛
معزی
گاهی که آمد پروردگار خویش را با دلی سالم
مجتبوی
آنگاه كه با دلى پاك و رسته به سوى پروردگار خويش آمد.
صادقی تهرانی
چون با دلی بس سالم به (پیشگاهِ) پروردگارش آمد.