فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ
انصاریان
پس زمانی که اندامش را درست و نیکو نمودم و از روح خود در او دمیدم، برای او سجده کنید.
آیتی
چون تمامش كردم و در آن از روح خود دميدم، همه سجدهاش كنيد.
بهرام پور
پس چون او را [كاملا] نظام بخشيدم و از روح خويش در وى دميدم براى او به سجده افتيد
فولادوند
پس چون او را [كاملاً] درست كردم و از روح خويش در آن دميدم، سجدهكنان براى او [به خاك] بيفتيد.»
الهی قمشهای
پس آن گاه که او را به خلقت کامل بیاراستم و از روح خود در او بدمیدم بر او به سجده در افتید.
خرمدل
هنگامی که آن را سر و سامان دادم و آراسته و پیراسته کردم، و از جان متعلّق به خود در او دمیدم، در برابرش سجده (ی بزرگداشت و درود) ببرید.
خرمشاهی
پس چون او را استوار بپرداختم، و در آن از روح خود دمیدم برای او به سجده در افتید
مکارم شیرازی
هنگامی که آن را نظام بخشیدم و از روح خود در آن دمیدم، برای او به سجده افتید!»
معزی
تا گاهی که درستش کردم و دمیدم در او از روح خویش پس بیفتید برایش سجدهکنان
مجتبوی
پس چون او را راست و تمام گردانيدم و در وى از روح خود دميدم، او را سجدهكنان درافتيد.
صادقی تهرانی
«پس هنگامیکه درستش کردم و از روح برگزیده(ی آفرینش)ام در او دمیدم، سجدهکنان برای او (در برابر من) فرو اُفتید.»