وَإِذًا لَآتَيْنَاهُمْ مِنْ لَدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا
انصاریان
و ما نیز در آن صورت آنان را به طور یقین پاداشی بزرگ می دادیم.
آیتی
آنگاه از جانب خود به آنان مزدى بزرگ مىداديم.
بهرام پور
و در آن صورت [ما هم] از پيش خود اجر بزرگى به آنها مىداديم
فولادوند
و در آن صورت، [ما هم] از نزد خويش، يقيناً پاداشى بزرگ به آنان مىداديم؛
الهی قمشهای
و در آن صورت محققا ما آنها را از نزد خود مزدی بزرگ (به پاداش طاعت) عطا میکردیم.
خرمدل
و در این صورت، از سوی خود پاداش بزرگی بدیشان میدادیم.
خرمشاهی
و در آن صورت از پیشگاه خود به ایشان پاداش عظیمی میبخشیدیم
مکارم شیرازی
و در این صورت، پاداش بزرگی از ناحیه خود به آنها میدادیم.
معزی
و در آن هنگام میدادیمشان از نزد خویش مزدی بزرگ
مجتبوی
و آنگاه از نزد خويش مزدى بزرگ به آنها مىداديم
صادقی تهرانی
و در آن هنگام (ما هم) از نزد خویش، بیچون پاداشی بزرگ به آنان میدادیم،