پس به نام پروردگار بزرگت تسبیح گوی.

به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.

پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى

پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.

پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.

حال که چنین است، نام پروردگار بزرگوار خود را ورد زبان ساز (و سپاسگزار نعمتهای فراوان او باش، و به ستایش وی بپرداز).

پس به نام پروردگارت که بزرگ است تسبیح گوی‌

حال که چنین است به نام پروردگار بزرگت تسبیح کن (و او را پاک و منزّه بشمار)!

پس تسبیح گوی به نام پروردگار بزرگ خویش‌

پس نام پروردگار بزرگ خود را به پاكى ياد كن.

پس به نام پروردگار بزرگت (او را) تنزیه کن.