هنگامی که آیات ما را بر او می خوانند، گوید: افسانه های پیشینیان است!

چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: اساطير پيشينيان است.

چون آيات ما بر او خوانده شود گويد: افسانه‌هاى پيشينيان است

چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد: «افسانه‌هاى پيشينيان است.»

در صورتی که چون آیات ما را بر او تلاوت کنند گوید: این سخنان افسانه پیشینیان است.

هنگامی که آیه‌های ما بر او خوانده می‌شود، می‌گوید: افسانه‌های پیشینیان است.

چون آیات ما بر او خوانده شود، گوید افسانه‌های پیشینیان است‌

هنگامی که آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «اینها افسانه‌های خرافی پیشینیان است!»

هر گاه خوانده شود بر او آیتهای ما گوید افسانه‌های پیشینیان است‌

چون آيات ما بر او خوانده شود گويد: افسانه‌هاى پيشينيان است.

هنگامی که آیاتمان بر او خوانده شود گوید: «(این‌ها) افسانه‌های پیشینیان است.»