فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ
انصاریان
پس [آن باغ] به صورت شبی تاریک درآمد [و جز خاکستر چیزی در آن دیده نمی شد!]
بهرام پور
پس آن [باغ] همچون زمين باير گرديد
فولادوند
و [باغ،] آفت زده [و زمين باير] گرديد.
الهی قمشهای
و بامدادان درختهای آن بستان چون خاکستری سیاه گردید.
خرمدل
و باغ (سوخت و) همچون شب (تاریک و سیاه) گردید!
خرمشاهی
و مانند خاکستر سیاه شد
مکارم شیرازی
و آن باغ سرسبز همچون شب سیاه و ظلمانی شد!
معزی
پس بامداد کرد مانند شب تاریک (بریده)
مجتبوی
پس مانند باغى شد كه ميوه آن چيده و بريده باشند- درختانش سوخته و سياه شد-.
صادقی تهرانی
پس (آن) باغ (آکنده) همچون برکنده شد.