قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ
انصاریان
گفتند: پروردگارا! تو را به پاکی می ستاییم، مسلماً ما ستمکار بوده ایم.
آیتی
گفتند: منزه است پروردگار ما، ما ستمكار بوديم.
بهرام پور
گفتند: پروردگار ما منزه است، ما واقعا ستمگر بودهايم
فولادوند
گفتند: «پروردگارا، تو را به پاكى مىستاييم، ما واقعاً ستمگر بوديم. «
الهی قمشهای
آنان همه گفتند: خدای ما (از ظلم) منزّه است، آری ما خود (در حق خویش) ستم کردیم.
خرمدل
گفتند: پروردگارمان پاک و منزّه است (از این که به کسی ستم کند). قطعاً ما (با انجام گناهان و ترک عبادات و خیرات، به خود) ستم کردهایم.
خرمشاهی
گفتند پاک است پروردگارمان، ما خود ستمکار بودیم
مکارم شیرازی
گفتند: «منزّه است پروردگار ما، مسلّماً ما ظالم بودیم!»
معزی
گفتند منزّه است پروردگار ما همانا بودیم ما ستمگران
مجتبوی
گفتند: پاك است پروردگار ما، همانا ما ستمكار بودهايم.
صادقی تهرانی
گفتند: «پروردگارمان! تو را به پاکی میستاییم. ما همانا ستمگران بودهایم.»