وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍ
انصاریان
و بی تردید برای تو پاداشی دایم و همیشگی است؛
آیتی
و تو راست پاداشى پايانناپذير.
بهرام پور
و بىگمان، تو را پاداشى بىمنت [و بىپايان] خواهد بود
فولادوند
و بىگمان، تو را پاداشى بىمنت خواهد بود.
الهی قمشهای
و البته تو را پاداشی نامحدود است.
خرمدل
تو دارای پاداش بزرگ و ناگسیختنی هستی.
خرمشاهی
و تو را پاداشی ناکاسته [/بیمنت] است
مکارم شیرازی
و برای تو پاداشی عظیم و همیشگی است!
معزی
و همانا تو را است مزدی بیمنت (یا بیپایان)
مجتبوی
و هر آينه تو راست مزد بىپايان.
صادقی تهرانی
و بیگمان، تو را همواره پاداشی بیمنت و پایدار است.