وَأَنَّهُ كَانَ يَقُولُ سَفِيهُنَا عَلَى اللَّهِ شَطَطًا
انصاریان
و اینکه سبک مغز و نادان ما همواره درباره خدا سخنی دور از حق می گفت [که او دارای همسر و فرزند است!]
آیتی
و سفيه ما در باره خدا سخنانى به ناحق مى‌گفت.
بهرام پور
و اين كه كم خرد ما، در باره‌ى خدا پريشان مى‌گفت و دروغ مى‌بست
فولادوند
و [شگفت‌] آنكه كم خرد ما، در باره خدا سخنانى ياوه مى‌سرايد.
الهی قمشه‌ای
و البته سفیهان و بی‌خردان ما به خدا دروغ می‌بستند (که به او فرزندی مسیح و عزیر و فرشتگان را نسبت دادند).
خرمدل
نادانان ما درباره‌ی خداوند سخنان ناروائی می‌گفته‌اند.
خرمشاهی
و نادان ما بود که در حق خداوند، پریشان می‌گفت‌
مکارم شیرازی
و اینکه سفیه ما (ابلیس) درباره خداوند سخنان ناروا می‌گفت!
معزی
و آنکه بود می‌گفت کم‌خرد ما بر خدا یاوه (بیهده) را
مجتبوی
و همانا نابخرد از ما بر خدا دروغ و ناروا گفت- نسبت زن و فرزند به او داد-
صادقی تهرانی
«و اینکه بی‌گمان کم‌‌خردمان، درباره‌ی خدا سخنانی یاوه و پراکنده می‌سراییده است.»
: