بی تردید عبادت [ی که در دل] شب [انجام می گیرد] محکم تر و پایدارتر و گفتار در آن استوارتر و درست تر است.

هر آينه شب‌هنگام از بستر برخاستن، موافقت زبان و دل را افزاينده‌تر است و بيان سخن را استواردارنده‌تر.

مسلما پديده‌ى شب [خيزى‌] داراى استحكام بيشتر و ذكر و قرائت [در آن‌] استوارتر است

قطعاً برخاستن شب، رنجش بيشتر و گفتار [در آن هنگام‌] راستين‌تر است.

البته نماز شب (و دعا و ناله سحر) بهترین شاهد اخلاص و صفای قلب و دعوی صدق ایمان است.

عبادت شبانه، (افعال آن) مؤثّرتر و ماندگارتر، و اقوال (آن) درست‌تر و پابرجاتر است.

بی‌گمان شب‌خیزی بیشتر موافقت [دل و زبان‌] در بردارد و از لحاظ سخن استوارتر است‌

مسلّماً نماز و عبادت شبانه پابرجاتر و با استقامت‌تر است!

همانا پیدایش شب پررنج‌تر است و استوارتر است در گفتار

همانا ساعتهاى شب- يا قيام و عبادت در شب- استوارتر و پابرجاتر و به گفتار درست‌تر است- از عبادت روز-.

بی‌گمان عبادت نشأت‌‌یافته از شب گامی استوارتر و فراتر و گفته‌اش پای‌برجاتر و گرانبارتر است.