نام پروردگارت را [به زبان حال و قال] یاد کن [و از غیر او قطع امید نما] و فقط دل بر او بند.

و نام پروردگارت را ياد كن و از همه ببر و به او بپيوند:

و نام پروردگار خود را ياد كن و [از همه‌] بريده يكسره به سوى او روى آور

و نام پروردگار خود را ياد كن و تنها به او بپرداز.

و (دایم در شب و روز) نام خدا را یاد کن و به کلی از غیر او علاقه ببر و به او پرداز.

نام پروردگارت را بِبَر، و از همه چیز بِبُر و بدو بپیوند (و در دلهای شب به نیایش و پرستش او بپرداز).

و نام پروردگارت را یاد کن و از همه گسسته و با او پیوسته شو

و نام پروردگارت را یاد کن و تنها به او دل ببند!

و یاد کن نام پروردگار خویش را و به سویش گرای گرائیدنی‌

و نام پروردگارت را ياد كن و از همه بريده شو و يكسره روى دل بدو آر،

و نام پروردگار خود را یاد کن و فراسویش (آن گونه) انقطاعی یاب که (دیگران را نیز سویش) منقطع سازی.