باز هم طمع دارد که بیفزایم.

آنگاه طمع مى‌بندد كه زيادت كنم.

باز [هم‌] طمع دارد كه زياد كنم

باز [هم‌] طمع دارد كه بيفزايم.

و (با کفران این نعمتها) باز هم از من طمع افزونی آن دارد.

گذشته از این (بدون شکر و سپاسی که بکند) امیدوار است که (بر نعمت و قدرتش) بیفزایم!

باز طمع دارد که افزونتر کنم‌

باز هم طمع دارد که بر او بیفزایم!

سپس امید دارد که بیفزایم‌

و باز طمع دارد كه [مال و فرزندان او را] بيفزايم.

سپس طمع دارد که (برآن) بیفزایم.