فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ
انصاریان
پس هنگامی [است] که چشم [از سختی و هولناکی آن] خیره شود،
آیتی
روزى كه چشمها خيره شود،
بهرام پور
پس آن‌گاه كه چشم [از وحشت‌] خيره گردد
فولادوند
(بگو:) در آن هنگام كه چشمها از شدّت وحشت به گردش در آيد،
الهی قمشه‌ای
(بگو) روزی که چشمهای خلقان (از وحشت و هول) خیره بماند.
خرمدل
(پاسخ ایشان این است:) هنگامی که چشمها (از شدّت هول و هراس) سراسیمه و آشفته می‌شود.
خرمشاهی
آنگاه که دیدگان خیره شود
مکارم شیرازی
(بگو:) در آن هنگام که چشمها از شدّت وحشت به گردش درآید،
معزی
تا گاهی که بدرخشد دیده‌
مجتبوی
پس آنگاه كه چشم [از ترس‌] خيره شود
صادقی تهرانی
پس در آن هنگام که چشم (از شدتِ وحشت) برق زند (و به گردش در آید)،
: