عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّىٰ سَلْسَبِيلًا
انصاریان
از چشمه ای در آنجا که «سلسبیل» نامیده شود،
آیتی
از چشمه‌اى كه آن را سلسبيل مى‌گويند.
بهرام پور
از چشمه‌اى در بهشت كه «سلسبيل» ناميده مى‌شود
فولادوند
از چشمه‌اى در آنجا كه «سلسبيل» ناميده مى‌شود.
الهی قمشه‌ای
در آنجا چشمه‌ای است که سلسبیلش نامند.
خرمدل
(این جامها پر می‌شوند از) چشمه‌ای که در بهشت است و سلسبیل نامیده می‌شود.
خرمشاهی
از چشمه‌ای در آنجا که سلسبیل نامیده می‌شود
مکارم شیرازی
از چشمه‌ای در بهشت که نامش سلسبیل است!
معزی
چشمه‌ای در آن که نامیده شود سلسبیل‌
مجتبوی
[از] چشمه‌اى در آنجا كه سلسبيل- روان و گوارا- نامند.
صادقی تهرانی
چشمه‌ای در آن‌جا که سلسبیل نامیده می‌شود.
: