إِنَّهَا تَرْمِي بِشَرَرٍ كَالْقَصْرِ
انصاریان
آن آتش، شراره هایی چون ساختمان بلند پرتاب می کند.
آیتی
و جهنم شرارههايى مىافكند هر يك به بلندى كاخى عظيم،
بهرام پور
همانا آن [دوزخ] شرارههايى چون كاخ پرتاب مىكند
فولادوند
[دوزخ] چون كاخى [بلند] شراره مىافكند،
الهی قمشهای
آن آتش هر شراری بیفکند شعلهاش مانند قصری است.
خرمدل
آتشی که (چنین دود مرگباری از آن برمیخیزد) آتشپارههائی از خود بیرون میدهد که انگار کوشک (بزرگ و برافراشتهای) هستند.
خرمشاهی
آن شرارههایی همچون کوشک میپراکند
مکارم شیرازی
شرارههایی از خود پرتاب میکند مانند یک کاخ!
معزی
پرتاب کند همانا شرارههائی چون کاخ
مجتبوی
[آتشى] كه شرارهها مىافكند همچون كوشكها- از بزرگى-
صادقی تهرانی
(این آتش سیاهفام) چون کاخی (آتشبار) شراره میافکند،