وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا
انصاریان
و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛
آیتی
و روز را گاه طلب معيشت.
بهرام پور
و روز را براى كسب و كار ساختيم
فولادوند
و روز را [براى] معاش [شما] نهاديم.
الهی قمشهای
و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.
خرمدل
و روز را وقت تلاش و کوشش زندگی نکردهایم؟ (تا پس از تجدید قوا در شب، در روز به کار و کسب بپردازید).
خرمشاهی
و روز را وقت تلاش معاش قرار دادهایم
مکارم شیرازی
و روز را وسیلهای برای زندگی و معاش!
معزی
و گردانیدیم روز را روزیگهی
مجتبوی
و روز را هنگام جستن مايه و اسباب زندگانى- وقت كار و كوشش شما- كرديم.
صادقی تهرانی
و روز را (برای) معاش (شما) نهادیم.