فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ
انصاریان
پس زمانی که آن بانگ هولناک و مهیب در رسد،
آیتی
چون بانگ قيامت برآيد،
بهرام پور
پس چون آن صيحه گوش خراش در رسد
فولادوند
پس چون فرياد گوش‌خراش دررسد؛
الهی قمشه‌ای
(به یاد آرید) آن گاه که ندای مهیب قیامت (به گوش همه خلق) برسد.
خرمدل
هنگامی که صدای هراس‌انگیز گوش‌خراش (نفخه‌ی صور دوم) برآید.
خرمشاهی
چون بانگ گوش‌فرسا در آید
مکارم شیرازی
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)!
معزی
پس گاهی که آید خروش کرسازنده‌
مجتبوی
پس چون آن بانگ هول‌انگيز [رستاخيز] بيايد
صادقی تهرانی
پس چون فریاد گوش‌خراش و دل‌خراش و جان‌ا‌فزا در رسد؛
: