وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ
انصاریان
بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است،
آیتی
هر آينه او را در افق روشن ديده است.
بهرام پور
او [جبرئيل] را در افق روشن ديده است
فولادوند
و قطعاً آن [فرشته وحى] را در افق رخشان ديده.
الهی قمشهای
و او امین وحی را در افق اعلای مشرق درست مشاهده کرد.
خرمدل
محمّد به طور مسلّم جبرئیل را در کرانهی روشن (عالم بالا، در سدرةالمُنْتَهی، به صورت فرشتگی خود) مشاهده کرده است.
خرمشاهی
و به راستی او [جبرئیل] را در افق آشکار دیده است
مکارم شیرازی
او (جبرئیل) را در اُفق روشن دیده است!
معزی
و هر آینه بدیدش در اُفقی آشکار
مجتبوی
و هر آينه او- يعنى جبرئيل- را در افق روشن- كناره جهان برين- ديده است.
صادقی تهرانی
و همانا او خدا را در افقی روشنگر (با دیدهی بصیرت) دید.