عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ
انصاریان
[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند.
آیتی
چشمه‌اى است كه مقربان خدا از آن مى‌آشامند.
بهرام پور
چشمه‌اى كه مقربان از آن مى‌نوشند
فولادوند
چشمه‌اى كه مقرّبان [خدا] از آن نوشند.
الهی قمشه‌ای
سر چشمه‌ای که مقربان خدا از آن می‌نوشند.
خرمدل
تسنیم چشمه‌ای است که مقرّبان (بارگاه یزدان) از آن می‌نوشند.
خرمشاهی
چشمه‌ای که مقربان از آن می‌نوشند
مکارم شیرازی
همان چشمه‌ای که مقرّبان از آن می‌نوشند.
معزی
چشمه‌ای که نوشند از آن نزدیکان‌
مجتبوی
چشمه‌اى كه مقرّبان از آن مى‌نوشند.
صادقی تهرانی
چشمه‌ای را که نزدیک‌شدگان (به خدا) از آن می‌نوشند.
: