إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُوا مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ
انصاریان
بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند
آیتی
گناهكاران به مؤمنان مىخنديدند.
بهرام پور
همانا بدكاران پيوسته به كسانى كه ايمان آورده بودند مىخنديدند
فولادوند
[آرى، در دنيا] كسانى كه گناه مىكردند، آنان را كه ايمان آورده بودند به ريشخند مىگرفتند.
الهی قمشهای
همانا (در دنیا) بد کاران بر اهل ایمان میخندیدند.
خرمدل
گناهکاران پیوسته (در دنیا) به مؤمنان میخندیدند و ایشان را ریشخند میکردند.
خرمشاهی
بیگمان کسانی که گناه کردهاند به مؤمنان میخندیدند
مکارم شیرازی
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان میخندیدند،
معزی
همانا آنان که گنهکاراند بودند بر آنان که ایمان آوردند خندهزنان
مجتبوی
همانا بزهكاران- يعنى كافران- به كسانى كه ايمان آوردهاند مىخنديدند
صادقی تهرانی
کسانی که گناه میکردند، همواره از (کار) آنان که ایمان آورده بودند ریشخند میزدند.