وَإِذَا مَرُّوا بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ
انصاریان
و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند،
آیتی
و چون بر آنها مىگذشتند، به چشم و ابرو اشاره مىكردند.
بهرام پور
و چون بر آنان مىگذشتند به يكديگر چشمك مىزدند
فولادوند
و چون بر ايشان مىگذشتند، اشاره چشم و ابرو با هم رد و بدل مىكردند.
الهی قمشهای
و چون به آنها میگذشتند به چشم طعن و استهزا مینگریستند.
خرمدل
و هنگامی که مؤمنان از کنار ایشان میگذشتند، با اشارات سر و دست و چشم و ابرو، آنان را مورد تمسخر و عیبجوئی قرار میدادند.
خرمشاهی
و چون از کنار ایشان میگذشتند، به چشم و ابرو اشارت میکردند
مکارم شیرازی
و هنگامی که از کنارشان میگذشتند آنان را با اشاره تمسخر میکردند،
معزی
و هر گاه میگذشتند بر آنان به چشم طعن و استهزاء بنگرند
مجتبوی
و چون بر آنان مىگذشتند به يكديگر چشمك مىزدند- با چشم و ابرو به طعنه و مسخره اشاره مىكردند
صادقی تهرانی
و چون بر ایشان میگذشتند، (به مسخره) اشاره(ی چشم و ابرو) با هم ردّ و بدل میکردند.