وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوا إِنَّ هَٰؤُلَاءِ لَضَالُّونَ
انصاریان
و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛
آیتی
و چون آنان را مىديدند، مىگفتند كه اينان گمراهند.
بهرام پور
و هر وقت آنها را مىديدند مىگفتند: اينان بىترديد گمراهند
فولادوند
و چون مؤمنان را مىديدند، مىگفتند: «اينها [جماعتى] گمراهند.»
الهی قمشهای
و چون مؤمنان را میدیدند میگفتند که اینان به حقیقت مردم گمراهی هستند.
خرمدل
و هنگامی که مؤمنان را (در کوچه و بازار) میدیدند، میگفتند: اینان قطعاً گمراه و سرگشتهاند.
خرمشاهی
و چون ایشان را میدیدند میگفتند اینان گمراهانند
مکارم شیرازی
و هنگامی که آنها را میدیدند میگفتند: «اینها گمراهانند!»
معزی
و هر گاه میدیدندشان میگفتند همانا اینانند گمراهان
مجتبوی
و چون آنان را مىديدند مىگفتند: هر آينه اينها گمراهانند
صادقی تهرانی
و هنگامی که مؤمنان را میدیدند، میگفتند: «اینان بیامان گمراهانند.»