عَلَى الْأَرَائِكِ يَنْظُرُونَ
انصاریان
بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند
آیتی
بر تختها تكيه زده‌اند و مى‌نگرند.
بهرام پور
بر تخت‌ها تكيه كرده تماشا مى‌كنند
فولادوند
بر تختها[ى خود نشسته‌]، نظاره مى‌كنند.
الهی قمشه‌ای
در حالی که بر تختها (ی عزت تکیه زده و دوزخیان را) مشاهده می‌کنند.
خرمدل
بر تختهای مجلّل (بهشتی) تکیه می‌زنند و (به زیبائیها و نعمتهای بسیار آنجا، و به حال زار کافران) می نگرند.
خرمشاهی
که بر او رنگها می‌نگرند
مکارم شیرازی
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند!
معزی
بر بالشهایند نگران‌
مجتبوی
در حالى كه بر تختها [ى آراسته تكيه زده‌اند] مى‌نگرند- به دوزخيان كه به انواع عذاب گرفتارند-.
صادقی تهرانی
بر تخت‌ها(ی خود نشسته و) نظاره می‌کنند.
: