وَشَاهِدٍ وَمَشْهُودٍ
انصاریان
و سوگند به شاهد [که پیامبر هر امت است] و مورد مشاهده [که اعمال هر امت است؛]
آیتی
و قسم به شهادتدهنده و آنچه بدان شهادت دهند.
بهرام پور
و قسم به شاهد و مشهود [كه همه در ديدگاهند]
فولادوند
و به گواه و مورد گواهى،
الهی قمشهای
و قسم به شاهد (عالم، پیغمبر خاتم صلّی اللّه علیه و آله و سلّم) و به مشهود (او قیامت و امت).
خرمدل
و سوگند به هر که و هرچه گواهی دهد و به هر که و هرچه مورد گواهی قرار گیرد!
خرمشاهی
و سوگند به گواه و مورد گواهی
مکارم شیرازی
و سوگند به «شاهد» و «مشهود»! [«شاهد»: پیامبر و گواهان اعمال، و «مشهود»: اعمال امّت است]
معزی
و به گواه و گواهیشده
مجتبوی
و به گواه و گواهىشده [كه پاداش اعمال راست است].
صادقی تهرانی
و سوگند به گواه و گواهیشونده.