بی تردید که این قرآن، سخنی جداکننده [میان حق و باطل] است

كه اين كتاب، حق را از باطل جدا كند،

كه اين [قرآن‌] سخنى قاطع است

[كه‌] در حقيقت، قرآن گفتارى قاطع و روشنگر است؛

که قرآن به حقیقت کلام جدا کننده (حق از باطل) است.

مسلّماً قرآن سخن فیصله بخشی است (که خیر و شر، و خوب و بد، و حق و باطل را از هم جدا می‌سازد، و یگانه وسیله‌ی راه تشخیص حقائق از اوهام، و دیانتهای آسمانی از خرافه‌های زمینی است).

که آن [قرآن‌] سخنی قاطع است‌

که این (قرآن) سخنی است که حقّ را از باطل جدا می‌کند،

که آن است همانا گفتاری جداسازنده‌

كه هر آينه آن

(که) همانا این قرآن بی‌گمان گفتاری قاطع و جداکننده(ی حق از باطل) است.