فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ
انصاریان
پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد.
آیتی
اگر پند دادنت سود كند، پند ده.
بهرام پور
پس تذكر ده، اگر تذكر سود دهد
فولادوند
پس پند ده، اگر پند سود بخشد.
الهی قمشهای
پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.
خرمدل
اگر پند و اندرز سودمند باشد، پند و اندرز بده.
خرمشاهی
پس اندرز ده، اگر [دهی] اندرز سود دهد
مکارم شیرازی
پس تذکّر ده اگر تذکّر مفید باشد!
معزی
پس یادآوری کن اگر سود دهد یادآوردن
مجتبوی
پس پند ده و يادآورى كن اگر پنددادن و يادآورى سود داشته باشد.
صادقی تهرانی
پس به یاد(شان) آور، اگر یادواره سودمند است.