فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ
انصاریان
پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛
آیتی
پس پند ده، كه تو پند دهنده‌اى هستى.
بهرام پور
پس پند ده كه تو تنها پند رسانى
فولادوند
پس تذكر ده كه تو تنها تذكردهنده‌اى.
الهی قمشه‌ای
پس خلق را (به حکمتهای الهی) متذکر ساز که وظیفه پیغمبری تو غیر از این نیست.
خرمدل
تو پند و اندرز بده و (مردمان را به وظائفشان) یادآوری کن. چرا که تو تنها پند دهنده و یادآوری کننده‌ای و بس.
خرمشاهی
پس اندرز ده که همانا تو اندرزگویی‌
مکارم شیرازی
پس تذکّر ده که تو فقط تذکّر دهنده‌ای!
معزی
پس یادآوری کن جز این نیست توئی یادآورنده‌
مجتبوی
پس يادآورى كن و پند ده كه تو يادآور و پنددهنده‌اى و بس.
صادقی تهرانی
پس یادآور باش که تو، تنها، یادآورنده‌ای (و)
: