و هنگامی که [به چاه هلاکت و گودال گور] سقوط کند ثروتش [چیزی از عذاب خدا] را از او دفع نمی کند.

و چون هلاكش دررسد، دارايى‌اش به حالش سود نبخشد.

و آن‌گاه كه به هلاكت افتد، مالش به حال او سودى ندهد

و چون هلاك شد، [ديگر] مال او به كارش نمى‌آيد.

و گاه عذاب و هلاکت داراییش وی را هیچ نجات نتواند داد.

در آن هنگام که (به گور) پرت می‌گردد، دارائیش چه سودی به حال او دارد؟

و چون به هلاکت افتد مالش به کار او نیاید

و در آن هنگام که (در جهنّم) سقوط می‌کند، اموالش به حال او سودی نخواهد داشت!

و بی‌نیاز نکند از او مالش گاهی که تباه شود

و چه سود دارد او را مالش آنگاه كه به هلاكت درافتد.

و هنگامی که سقوط کرد، (دیگر) مالش به کارش نیاید.