لَا يَصْلَاهَا إِلَّا الْأَشْقَى
انصاریان
[که] جز بدبخت ترین مردم در آن در نیایند.
آیتی
جز اهل شقاوت بدان درنيفتد:
بهرام پور
كه جز تيره بختترين مردم، بدان نسوزد
فولادوند
جز نگونبختتر[ين مردم] در آن درنيايد:
الهی قمشهای
که هیچ کس در آن آتش در نیفتد مگر شقیترین خلق.
خرمدل
بدان داخل نمیشود و نمیسوزد مگر بدبختترین (انسانها).
خرمشاهی
که جز شقاوت پیشه وارد آن نشود
مکارم شیرازی
کسی جز بدبختترین مردم وارد آن نمیشود؛
مجتبوی
در آن درنيايد و بدان نسوزد مگر آن بدبختتر
صادقی تهرانی
جز شقیترین (مکلفان) آن را نیفروزد.