الَّذِي يُؤْتِي مَالَهُ يَتَزَكَّىٰ
انصاریان
همان که مال خود را انفاق می کند تا [مال] رشد و نمو کند.
آیتی
آن كه مال خويش مى‌بخشايد و پاكى مى‌جويد.
بهرام پور
همان كه مال خود را مى‌دهد تا پاك شود
فولادوند
همان كه مال خود را مى‌دهد [براى آنكه‌] پاك شود،
الهی قمشه‌ای
آن کس که مال خود را (به فقیران اسلام) به وجه زکات بدهد.
خرمدل
آن کسی که دارائی خود را (در راه خدا خرج می‌کند و) می‌دهد تا خویشتن را (به وسیله‌ی این کار، از کثافت بخل) پاکیزه بدارد.
خرمشاهی
همان کسی که مالش را می‌بخشد که پاکدلی یابد
مکارم شیرازی
همان کس که مال خود را (در راه خدا) می‌بخشد تا پاک شود.
معزی
که دهد مالش را پاکی جوید
مجتبوی
آن كه مال خود را مى‌دهد تا پاك و پيراسته شود- از پليدى بخل و امساك-.
صادقی تهرانی
کسی که مال خود را می‌دهد، در حالی که خود را پاک می‌کند.
: