وَمَا لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ تُجْزَىٰ
انصاریان
و هیچ کس را نزد خدا حق نعمتی نیست تا این مالی که انفاق کرده به عنوان پاداش آن نعمت به حساب او گذارد.
آیتی
و هيچ كس را بر او حقى نباشد كه اينك پاداش خواهد،
بهرام پور
و هيچ كس را نزد او حق نعمتى نيست تا او را پاداش دهد
فولادوند
و هيچ كس را به قصد پاداشيافتن نعمت نمىبخشد،
الهی قمشهای
و حال آنکه هیچ کس بر وی حق نعمت ندارد تا به پاداش آن بدهد.
خرمدل
هیچ کسی بر او حق نعمتی ندارد تا (بدین وسیله به نعمتش پاسخ گوید و از سوی او آن) نعمت جزا داده شود.
خرمشاهی
و بر او [منت از] نعمت کسی نیست که باید جزایش را بدهد
مکارم شیرازی
و هیچ کس را نزد او حق نعمتی نیست تا بخواهد (به این وسیله) او را جزا دهد،
معزی
و نیست کسی را نزدش نعمتی که پاداش داده شود
مجتبوی
و هيچ كس را نزد او نعمتى نيست كه بايست پاداش داده شود- انفاق او به تلافى يا به پسدادن حقوق ديگران نيست-.
صادقی تهرانی
و برای احدی نزد او نعمتی دارای پاداش نیست.