و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد،

و سوگند به شب چون آرام و در خود شود،

و به شب، آن دم كه آرام گيرد

سوگند به شب چون آرام گيرد،

و قسم به شب به هنگام آرامش آن.

و سوگند به شب در آن هنگام که می‌آرامد (و تاریک می‌شود و همه‌جا را فرا می‌گیرد)!

و سوگند به شب چون بیارمد

و سوگند به شب در آن هنگام که آرام گیرد،

و به شب گاهی که تیرگی افکند

و سوگند به شب چون در آيد و آرام گيرد- تاريكى آن همه را فرو پوشد-.

و سوگند به شب چون به نیمه رسید؛